Oferty z państw trzecich w zamówieniach sektorowych


Kolejną odrębnością, której utrzymanie na gruncie nowej ustawy jest wysoce wskazane, są tzw. „preferencje unijne”, tj. mechanizmy przewidziane w art. 85 dyrektywy sektorowej, w tym możliwość odrzucenia oferty, jeżeli udział produktów pochodzących z państw trzecich, z którymi Unia Europejska nie zawarła wielostronnych ani dwustronnych umów zapewniających przedsiębiorstwom unijnym porównywalny i skuteczny dostęp do rynków tych państw, przekracza 50% całkowitej wartości produktów objętych ofertą. Co więcej, jeżeli co najmniej dwie oferty są równoważne w świetle kryteriów udzielenia zamówienia, preferowane są oferty, które nie mogą zostać odrzucone z przyczyn wskazanych wyżej. Do celów cyt. przepisu ceny ofert uważa się za równoważne, jeżeli różnica pomiędzy nimi nie przekracza 3%.

Regulacje w tym zakresie znajdują się w art. 393 ust. 1 pkt 4 i w art. 393 ust. 2 projektu ustawy.

Procedura mająca na celu ustalenie, czy działalność jest prowadzona na rynku konkurencyjnym

W związku z koniecznością uregulowania procedury mającej na celu ustalenie, czy dana działalność bezpośrednio podlega konkurencji na rynku, do którego dostęp nie jest ograniczony, uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji nr 2016/1804 z dnia 10 października 2016 r. dotyczącą szczegółowych zasad stosowania art. 34 i 35 dyrektywy 2014/25/UE (Dz. Urz. UE L 275 z 12.10.2016, str. 39), projekt ustawy przewiduje stosowne rozwiązania w przepisach art. 394.


stat4u